није мени ни до чега
крају света нема лека.
није мени ни до чега
река тече, река чека.
не стижем ни до чега
има томе толког века
и ту пустош у изгледу
ова река са мном чека
јесте глупо али сада
могу само заплакати
над усудом овог града
и над реком која прати
мрак како нам лако пада.
све протиче - ја од сада
стару мантру понављати
нећу никад, никад, више.
(док не дође нешто друго)
повремени успутни записи + нека фотка или цртеж. све моје. има доста ствари из старих бележница, али како време одмиче, све више је директних уноса. неке стално преправљам, а неке замисли само запишем и оставим их какве јесу. не зато што сам њима задовољна, већ зато што немам воље да их поново ишчитавам.
субота, 4. октобар 2025.
НИЈЕ МЕНИ НИ ДО ЧЕГА... хуморескна нарицаљка над реком
Пријавите се на:
Објављивање коментара (Atom)
Нема коментара:
Постави коментар