није мени ни до чега
има више од по' века.
није мени ни до чега
то већ зна и ова река.
није мени ни до чега
крају света нема лека.
није мени ни до чега
река тече, река чека.
и не стижем ни до чега
има скоро четврт века
сада пустош у изгледу
иста река са мном чека
јесте глупо али могу
мирно сада заплакати
над усудом овог града
и над реком која прати
мрак како нам лако пада.
све протиче, не вреди ми
стари ритам понављати.
неко други нек га следи.
повремени успутни записи + нека фотка или цртеж. све моје. има доста ствари из старих бележница, али како време одмиче, све више је директних уноса. неке стално преправљам, а неке замисли само запишем и оставим их какве јесу. не зато што сам њима задовољна, већ зато што немам воље да их поново ишчитавам.
субота, 4. октобар 2025.
НИЈЕ МЕНИ НИ ДО ЧЕГА... хуморескна нарицаљка над реком
Пријавите се на:
Објављивање коментара (Atom)
Нема коментара:
Постави коментар